ون یـکـاد و صـدقـه خـوانـدم و  دادم  باشـد 

که حسودی نزند چشم قشنگت را چشم

                                                                                آمین!

بـه نـاز عـشـوه گـری دل نمی دهم دیگر

بـه عشق بـی ثـمری دل نمی دهم دیگر

کـنـم سـفـر بـه دیـار مـحـن بـه تـنـهـایی

که من به هم سفری دل نمی دهم دیگر

هـمیـشه موقـع بـاران بـه یاد چشم ترش

ولی بـه چـشـم تـری دل نمی دهم دیگر

به سـادگی ز کنارم گذشت بی احساس

بـه هـــیـچ رهـگـذری دل نمی دهم دیگر

نـخـواست تا که ببیند، نـخـواست تا شنود

بـه جـسم کور و کری دل نمی دهم دیگر

هـنـوز هـم دل مـن تـنـگ مـی شـود اما

بـه نـاز عـشـوه گـری دل نمی دهم دیگر

آذرماه 1388